Doprawdy nie wiem od czego polecanie tej płyty zacząć mam. Jestem urzeczony, jestem zjedzony i jeszcze krążę gdzieś po orbicie świata, do którego dałem się tej muzyce przenieść. Poetycko, lirycznie, klimatycznie, szumanistycznie, z pomysłem i na znakomitych bitach – ambitny rap dla ambitnych słuchaczy. Respekt dla twórców!!!
Się, do cholery, dawno już nie zdarzyła taka historia, żebym tak zajarał dupę podziemnie wydaną epką. „Pandemonium” Klimatu, a później dopiero „Gorączka w parku igieł” Jimsona i długo, długo nic – aż zwątpiłem, że jeszcze coś mnie tak mocno trafi i z butów wydrze. I oto wydarło, słucham w te i wewte, po kolei i nie po kolei, po kawałku, w całości, cofam, wracam i się jaram! Dziw bierze, że tak młodym ludziom chciało się siąść, pomyśleć, przemyśleć i stworzyć tak dojrzałą i ambitną płytkę.
Uwielbiam takie klimaty, kocham taką poezję na bitach w czarnym rytmie, okraszoną samplami, winylowych płyt trzaskiem i soczystą stopą w bitach, o których większość podziemia morze sobie marzyć. I dobrze, bo ta większość w całości by te bity zmarnowała na swoje nawijki o dupie niczyjej. Wybór kawałków do playera był trudny, ostatecznie wybrałem trzy (wszystkich tracklista liczy 7 sztuk), posłuchajcie:
| Powered by eSnips.com |
Czy są to najlepsze traki na płycie? Nie i tak. Każdy kawałek jest nieco inny, każdy ma w sobie coś najlepszego, a wszystkie one nawiązują do tematyki tytułowej nocy. Gres, Snatch – dzięki za tę płytę! Czekam na kolejne; pod warunkiem, rzecz jasna, że będą co najmniej tak świetne, jak „Noc”. Kto chce, może ściągnąć:
Pogrzebałem trochę w necie i tak: płyta “Noc” ukazała się przed pięcioma laty, dokładna data jej premiery to 20 listopada 2005 (płyta dołączona była do magazynu “Ślizg” nr 12), a w sieci pojawiła się 6 grudnia 2005. Gres gościnnie pojawił się na płycie Bla-Bla “W pracowni słowa i dźwięku” i to wiele wyjaśnia :) Podobny klimat, podobny styl, podobna liryka. “Noc” zdobyła ogromne uznanie, a ja – nie wiem jakim cudem – o tej epce dowiedziałem się dopiero wczoraj!!!