„Serwisy społecznościowe” – refleksja po przeczytaniu

Okładka

Rozpoczynając lekturę książki „Serwisy społecznościowe. Budowa, administracja i moderacja” (Paweł Frankowski, Arvind Juneja, wyd. Helion) zastanawiałem się, czy dowiem się z niej czegoś nowego, czy jedynie zrobię powtórkę z wiedzy już posiadanej. Jak z tematem WEB 2.0 poradzi sobie Paweł, o którego społecznościowym zacięciu pojęcia dotąd nie miałem. Jak wypadnie literacki debiut Arvinda?

Na początek rzuciłem okiem na spis treści, myśląc: „ciekawie się zapowiada”. Kusiło mnie, by czytać od środka; wybiórczo, wyrywkowo akapitami i wreszcie nie w całości. Przeczytać to, co po tytule w indeksie mnie interesuje, a później rzucić na półkę, by ewentualnie dokończyć wtedy, kiedy już kompletnie nic innego do roboty miał nie będę.

Przejrzałem książkę, ale żadnej z losowo zatrzymanych stron nie przyglądałem się dłużej, niż przez kilka sekund. Od razu rzuciło mi się w oczy to, że Paweł ponownie zastosował swój ciekawy pomysł, polegający na rozpoczynaniu każdego rozdziału nawiązującym doń cytatem, zaczerpniętym z twórczości znanych artystów :) Po chwili zadumy nad tym faktem grzecznie wróciłem do strony siódmej, by, jak porządny czytelnik, rozpocząć konsumpcję książki od „Wprowadzenia”.

Po przeczytaniu wprowadzenia w świat książki przyszła kolej na rozdział pierwszy, który rozpoczyna się kolejnym „wprowadzeniem”. Dlaczego zwracam na to uwagę? Ano dlatego, iż to drugie wprowadzenie jest furtką prowadzącą do świata serwisów WEB 2.0, ich historii, społeczności wokół nich skupionych, mechanizmów ich funkcjonowania i całej, naprawdę wielkiej, otoczki tego, co zwie się światem serwisów społecznościowych.

Książką wciąga. Czyta się ją przysłowiowym „jednym tchem”, niczym powieść fabularną. To miłe i warte podkreślenia, bo w literaturze fachowej po pierwsze, drugie i trzecie liczy się wiedza w danym dziele zawarta. Książki takie nierzadko bywają nudne i ciężkostrawne, ale ta taka nie jest. Czytałem ją z czystą przyjemnością, każdy moment przerwania lektury odwlekając tak długo, jak to tylko było możliwe.„Serwisy społecznościowe. Budowa, administracja i moderacja” to książka, którą polecam nie tylko obecnym, bądź przyszłym administratorom i moderatorom społecznościówek, ale również wszystkim uczestnikom społeczności wirtualnego świata WEB 2.0.

Książka, obok czysto technicznych treści skierowanych do twórców i osób od zaplecza tworzących serwisy społecznościowe, zawiera ogrom informacji jadalnych także dla przeciętnych internautów. Treści kierowane do jednych i drugich są ze sobą tak zgrabnie splecione, że każdy odbiorca coś ciekawego dla siebie znajdzie: zwykły użytkownik pozna kulisy funkcjonowania swoich ulubionych serwisów WEB 2.0, natomiast twórca takowych będzie miał okazję poznać m.in. historię branży czy serwisów konkurencyjnych, które dotąd były mu raczej obojętne.

W książce omówiono bardzo wiele kwestii – jak już wspomniałem – mniej lub bardziej ściśle związanych ze światem serwisów WEB 2.0. Historie, czy ciekawostki są uzupełnieniem praktycznej wiedzy, niezbędnej każdemu posiadaczowi serwisu społecznościowego. Z książki można wynieść sporo na temat bezpieczeństwa, podejścia do- i samego tworzenia grafiki, rozwoju i zarządzania serwisem, z uwzględnieniem wzrostu jego popularności i funkcjonalności.

Dla tych, którzy dopiero planują założenie własnej społecznościówki, Paweł przygotował przegląd popularnych i dostępnych za darmo systemów do tworzenia takowych. W tym miejscu troszkę się rozczarowałem, ponieważ liczyłem na to, iż obok uniwersalnego Joomla! wymieni również równie plastyczny WordPress. Tak się jednak nie stało. Poza Joomla!, którego wachlarz zastosowań jest niesamowicie szeroki, Paweł opisuje, w mniejszym lub większym stopniu, całą masę skryptów służących do budowania rozmaitych serwisów społecznościowych: od tych najpopularniejszych, uniwersalnych silników jak PHPizabi, Elgg, czy Dolphin, wymienione są również systemy do tworzenia serwisów video, a także przydatne narzędzia wspierające tworzenie społecznościówek.

Książkę stanowi dziewięć rozdziałów, z czego osiem dotyczy raczej strony technicznej. Natomiast ostatni z rozdziałów, dziewiąty, poświęcony jest dbaniu o jakość treści w serwisach zawartych, czyli moderacji. Autorem tego rozdziału jest Arvind Juneja – człowiek, który w tym temacie może uchodzić za eksperta. Arvind w swoim rozdziale zwraca uwagę na wiele ciekawych i ważnych kwestii; radzi, sugeruje i zdradza sekrety swojej profesji, kwestię moderacji stawiając nie tylko z perspektywy człowieka zwanego moderatorem, ale również w świetle samego projektowania systemu moderacji danego serwisu. Pokazuje i omawia, jak to robią w Youtube, a jak w Naszej-Klasie, do tego dorzucając przykład z GoldenLine – serwisu, który sam od dawna moderuje.

—————————————————————————–
Szczerze polecam tę książkę wszystkim, których tematyka WEB 2.0 interesuje. „Serwisy społecznościowe. Budowa, administracja i moderacja” nabyć można w sieci sprzedaży Helion, w cenie 47 zł (czasem warto wstrzymać się z zakupem, bo okresowych promocji w Helion nie brakuje :)).