Marcin Szumański - Linux

Narysuj sobie muzykę :)

nospam@example.com (szuman) — Mon, 07 Sep 2009 01:55:25 +0200

Linux+ (wrzesień 2009)

W sierpniu gazetki nie dostałem, bo gazetki nie było – wakacje, ale we wrześniu – i owszem. O wrześniowym numerze Linux+ słów kilka będzie, a ściślej: o treściach w nim zawartych, które moją uwagę przykuły.

Jak każdy numer Linux+, tak i ten zawiera kilka arcyciekawych artykułów. Teksty głównie dla wyjadaczy, tęgich głów i ambitnych geeków. Ale człowiek to do siebie ma, że obok potrzeby główkowania przejawia również chęć do zabawy, dlatego też – dla odmiany – skupię się na ciekawej zabawce, którą aby bawić się, aby bawić się na całego, trzeba użyć fantazji – a im więcej tej, tym ciekawsze efekty bawiusiania ;)

Tomek i Marek Sawerwain w artykule „HighC – rysowanie muzyki” (str. 30-32) opisują fajną zabaweczkę: program muzyczny, który jest w stanie zagrać melodyjkę na podstawie rysunku popełnionego przez bawiącego się nim. Nie wiem, jak to działa i jaki efekt daje, ale brzmi intrygująco. Może kiedyś wypróbuję :)

Poza tym jednym zabawowym akcentem, wrześniowy Linux+ zawiera kontynuację cyklu dla rozpoczynających przygodę z FreeBSD. Jest również część pierwsza tasiemca pt. „Zostań administratorem sieci komputerowej” oraz fajny artykuł o plusach i minusach rootowania G1 z poradnikiem „howto” włącznie :)
Ciąg dalszy "Narysuj sobie muzykę :)"

Multimedialny Linux +

nospam@example.com (szuman) — Tue, 07 Jul 2009 21:27:39 +0200

Linux+ (lipiec 2009)

Każdy kolejny numer miesięcznika Linux + zdominowany jest przez jedną tematykę. Było już o pocztach, grafikach, smartphone'ach, składowych LAMP, a teraz przyszedł czas na wydanie multimedialne.

Linux multimedialny? Może i dla mniej wymagających tak, ale nie dla mnie - choć i tak już nie zajmuję się tworzeniem i klejeniem muzyki. Multimedialność systemu operacyjnego to pojęcie bardzo złożone. Od biedy system spod znaku Pingwina może robić za podstawową bazę do przechowywania i projekcji prywatnych kolekcji filmowych, muzycznych czy fotograficznych i w takim sensie jest systemem multimedialnym.

W lipcowym Linux + warto zwrócić uwagę na dwa artykuły. Pierwszym z nich jest przegląd popularnych plejerów video dla Linuksa (i nie tylko) - tekst Roberta Multana pt. „Odtwarzacze multimedialne” (str. 26-31). Autor omawia i porównuje ze sobą funkcje najpopularniejszych odtwarzaczy multimedialnych dla systemów spod znaku Tuxa.

O wiele ciekawszym tekstem jest artykuł Tomka Sawerwaina „Audacity - edytor dźwięku” (str. 58-63). Przyznam szczerze, że z ogromnym zaciekawieniem rozpocząłem lekturę tego tekstu - wszak tematyka komputerowej obróbki dźwięku wcale nie jest mi obca. Znam też opisywany program - Audacity. Cóż mogę rzec: Audacity nie używałem, bo był dla mnie za prosty.
Ciąg dalszy "Multimedialny Linux +"

Linux znowu pokona Windows. Znowu na pewno.

nospam@example.com (szuman) — Sun, 21 Jun 2009 15:53:32 +0200

Nie przypuszczałem, że potrafię być aż tak złośliwy, ale człowiek - podobno - poznaje siebie przez cały żywot swój. Czy tak jest naprawdę, nie wiem, ale odpowiedź na to zagadnienie poznam u kresu swego żywota.

Wyjdzie, że jestem złośliwy, wredny i niesprawiedliwy, ale wpis ten ciśnie mi się na klawiaturę od momentu przeczytania wstępu onetowskiego artykułu o konsolach do gier. Zacytuję ów wstęp, wytłuszczając kluczowe dla sprawy zdanie:

Może mało kto o tym wie, ale konsola jako „maszynka do grania” towarzyszy nam już prawie czterdzieści lat. To szmat czasu, przez który wychowało się co najmniej kilka pokoleń graczy. Przez ten okres technika poszła niesamowicie do przodu, a razem z nią także nasze „szaraki”. Możliwości sprzedawanych obecnie konsol były wręcz nie do wyobrażenia w latach siedemdziesiątych. Postanowiłem więc przyjrzeć się ich rozwojowi, bo konsola za oceanem i w Japonii jest już podstawową platformą do gier, a coraz większą popularność zdobywa sobie także i u nas.

Natychmiast skojarzyło mi się to ze spekulacjami i prognozami towarzyszącymi premierze Windows Vista, kiedy to wszelkiej maści specjaliści i analitycy zapowiadali wielką ekspansję Linuksa na komputery domowe. Bezpośrednią przyczyną pewnego sukcesu Linuksa miała być Vista - system zewsząd i za wszystko krytykowany. Tak twierdziło wielu, z fanbojami Linuksa na czele. No bo jak tu nie węszyć mega sukcesu, kiedy w jednym narożniku ringu stanął niedorobiony Windows Vista, a w drugim super łatwy, przyjazny i przezajebisty Ubuntu? A do tego wszystkiego doszły rzekome masowe, policyjne naloty na wszystkich, przez które wielu sięgnęło po pingwina...

Czas pokazał, że prognozowany sukces Linuxa okazał się być jedynie nabożną mrzonką fanbojów wolnego oprogramowania, których w owym czasie mieliśmy prawdziwy wysyp. Przy tym zjawisku przysłowiowe „grzyby po deszczu” mogą się schować.

Z buńczucznie zapowiadanego przez Linuksiarzy knockoutu wyszła jedna wielka klapa. Klasyczny falstart, który, według mnie, był wręcz ciosem samobójczym. Linux za wcześnie dzioba wychylił: wydawało się mu, że jest gotowy do walki, ale tylko się wydawało. Wepchał się na desktopy i dał się masom poznać jako system niedopracowany, ociężały, z jednej strony przebajerowany, a z drugiej ubogi w użyteczny soft, po macoszemu traktowany przez producentów sprzętu i ostatecznie gorszy od Windows. Bo Linux nie był, nie jest i nie będzie gotowy do skutecznego wojowania o rynek dopóty, dopóki developerzy wszystkiego nie zjednoczą się w jeden wspólny, poukładany projekt, nie obmyślą długoterminowej, rozsądnej strategii rozwoju i nie zaczną jej realizować.

Wracając do zdania, które sprowokowało ten wpis: na Onecie napisano, że wkrótce wszyscy w gry będą grali na konsolach. Toć to przecież zapowiedź sukcesu Linuksa! Każdy linuksowy fanboj o tym wie, że Linuksowi do bycia ideałem brakuje jedynie umiejętności zaspokajania potrzeb komputerowych graczy. Poza tym system jest cud, miód i pistacje. Skoro więc gracze zamierzają dojrzeć do platformy grom przeznaczonej, to Linux wtedy... No musi odnieść sukces. Znowu na pewno!
Ciąg dalszy "Linux znowu pokona Windows. Znowu na pewno."

Dynamiczny PDF i grafika w Linuksie

nospam@example.com (szuman) — Sun, 07 Jun 2009 13:10:11 +0200

Linux+ (czerwiec 2009)

Wydawcy Linux+ przyzwyczaili mnie już do tego, że każdy kolejny numer miesięcznika zdominowany jest przez jedną tematykę. Konsekwentnie więc trzymają się tej zasady, serwując na czerwiec kilka ciekawych artykułów o grafice. Ale co z tego, skoro i tak najbardziej do gustu przypadły mi dwa inne teksty - inne w sensie: zupełnie odbiegające od głównego tematu. Zacznę więc od tych, które przeczytałem z największą pasją, a pod koniec wpisu jedynie wymienię teksty graficzne, bo a nuż kogoś zainteresują :)

”Okiełznać demona”, czyli Łukasza Ciesielskiego rozprawka o FreeBSD
Zjadł mnie ten tekst. Połknął. Nie! Wchłonął! Przepadłem podczas lektury tego artykułu (str. 42-46). Jest magia cholernej tajemniczości nieznanych systemów operacyjnych, która każdego geeka przyciąga niczym smród kupy wabi do niej muchy. Wciąż jeszcze pamiętam dreszcze, gdy 5 lat temu o Linuksie czytałem. Chorowałem na ten system tak długo, aż zagościł u mnie na dobre i mogłem przed samym sobą szczerze przyznać: tak, znam i korzystam z Linuksa. Długo przyszło mi czekać na ten dzień, a czas oczekiwania... ha! Teraz podobną chemię poczułem do FreeBSD. Bo Linux już mi się przejadł, a jedyna dystrybucja, którą chciałbym na stałe mieć na swoim kompie i z niej korzystać na co dzień, to Debian, który przestał się instalować na mojej maszynie. Nie sądzę, aby FreeBSD mogło mi go zastąpić, ale sama magia obcości kolejnego, innego od znanych, Unixa jest tak silna, że chyba spróbuję.

Łukasz w tekście „Okiełznać demona” lekkim piórem wprowadza w świat FreeBSD, tłumaczy sposób jego działania, w każdym akapicie przypominając, że to wszystko w kontekście desktopowego zastosowania FreeBSD. Bardzo długi i ciekawy jest fragment poświęcony serwerowi X, który zdradza po co i dlaczego powstał, na jakiej zasadzie działa i dlaczego tak, a nie inaczej jest zbudowany.

”Acrotex - dynamiczne Pe-De-eF'y”
Wystarczyło mi przeczytać tytuł, by przypomnieć sobie o elektronicznej drodze składania PIT-ów za 2008 rok. Osoby, którym nie chciało się dupencji do Fiskusa ruszyć i wybrały wysłanie swojego zeznania podatkowego internetem, na pewno wiedzą, skąd takie skojarzenie. Elektroniczne formularze PIT za 2k8 były udostępnione właśnie w postaci dynamicznego formularza PDF.

Nieedytowalny (dla niektórych) PDF pozwala na takie czary? No pewnie! I do czynienia tychże czarów istnieje kilka różdżek i cylindrów :) Do najtrudniejszych w obsłudze należą Tex i Latex, mający się do siebie tak, jak Debian do Ubuntu - drugi na bazie pierwszego, by było bardziej friendly. Ale można jeszcze łatwiej, jeśli zdecyduje się na użycie Acrotexa.

Marek Sawerwain w swoim artykule "Acrotex - dynamiczne Pe-De-eF'y" (str. 26-32) dokładnie opisuje co i jak, swoje instrukcje uzupełniając wieloma przykładowymi fragmentami kodu. Choć nie czuję potrzeby tworzenia dynamicznych pydyfy, to nie ukrywam satysfakcji z poznania sposobu na ich tworzenie :)
Ciąg dalszy "Dynamiczny PDF i grafika w Linuksie"

Majowy Linux+ o... FreeBSD i smartphone'ach

nospam@example.com (szuman) — Sat, 09 May 2009 00:08:01 +0200

Linux+ (maj 2009)

Przyznam, że nieco zaskoczony jestem faktem pojawienia się w stricte linuksowym magazynie artykułu o FreeBSD. Artykuł może nie jest wybitnie długi, ale nie da się go nazwać krótką wzmianką.

Artykuł zatytułowany „System z piekła rodem” (str. 18-23) autorstwa Łukasza Ciesielskiego jest dość ogólnym tekstem o jednym z systemów z rodziny BSD - FreeBSD. Łukasz dość zgrabnie i dokładnie scharakteryzował w nim diabelski system (diabelski, bo w logu ma sympatycznego czorta ;)) i omówił podstawowe zagadnienia jak instalacja systemu czy też instalacja oprogramowania. W ostatniej części tekstu zawarł ciekawą konkluzję o FreeBSD i jego użytkownikach.

Przeglądając spis treści majowego Linux+ nie sposób nie zauważyć kilku pozycji poświęconych urządzeniom mobilnym: komórkom, smartphone'om i iPodowi.
Ciąg dalszy "Majowy Linux+ o... FreeBSD i smartphone'ach"

Ubuntu i szybkość: ilość RAM a swap

nospam@example.com (szuman) — Sat, 18 Apr 2009 15:15:00 +0200

W czasach, gdy 1 GB RAM jest już właściwie standardem, swapy stają się najzwyklejszymi zamulaczami. Podczas normalnego, przeciętnego użytkowania systemu zwykle na partycji wymiany zalega od kilkunastu do kilkudziesięciu MB danych - w porywach do ponad stu. Im większe zajęcie swap, tym ciężej systemowi się rozbujać.

Wyliczyłem sobie, że chyba cud musiałby się stać, aby po wyłączeniu swap-u brakło mi RAM-u. Zaryzykowałem (ryzyko żadne, ale mówić trzeba o nim w kontekście każdego eksperymentu) i zainstalowałem na nowo ten sam system - Ubuntu 8.10 - tym razem jednak odmawiając mu prawa do partycji wymiany. Pamiętałem dobrze, jak hulał ze swapem: co jakiś czas występowała zamułka spowodowana wyciąganiem przez system jakiejś swapowej drobnicy.

Nową, bezswapową instalację popełniłem na jednej partycji (/, /home itd. w jednym). Uruchomiłem, poklikałem, poużywałem, podziałałem i po paru godzinach uznałem, że swap jest niepotrzebnym balastem - przeżytkiem wymyślonym laaata temu, który w czasach dzisiejszych nie pozwala rozwinąć Tuxom skrzydeł.

Nie wiem jak w serwerowych i innych niekonwencjonalnych dla desktopowców zastosowaniach, ale w domowych swap jest swoistą kotwicą, której ciężar jest wprost proporcjonalny do ilości danych jemu powierzonych.

Jeżeli posiadasz ponad 1 GB pamięci RAM, możesz śmiało wypierdzielić partycję wymiany. Zrezygnuj i niech te drobiazgi oddelegowane na swap nie będą za każdym razem wyciągane z dysku; niech siedzą w najszybszej pamięci komputera i niechaj całość się bez zająknięcia buja!!!

Ale wcześniej sprawdź, jak u Ciebie wygląda zużycie pamięci i partycji wymiany. Obserwuj, sumuj i analizuj, byś później nie miał do mnie pretensji ;) Ja se mam 1,5 GB RAM: zwykle system zajmował od 220 do ponad 400 MB RAM (przy włączonych programach), a na swapie zalegało najczęściej 20-60 MB różności. Rachunek więc prosty :)
Ciąg dalszy "Ubuntu i szybkość: ilość RAM a swap"

Własny CMS bez PHP i MySQL? Takie rzeczy w Linux+

nospam@example.com (szuman) — Tue, 07 Apr 2009 12:02:55 +0200

Linux+ (kwiecień 2009)

Tak właśnie dokładnie: w najnowszym, kwietniowym numerze Linux+ podano przepis na budowę strony internetowej opartej o CMS nie wymagający od serwera obsługi wszechpotrzebnych PHP i MySQL.

To jednak nie jedyna super atrakcja kwietniowego wydania, bowiem na dołączonej doń płycie DVD znajduje się prezent od Novella: pakiet Novell Open Workgroup Suite Small Business Edition. Pakiet ten zawiera:

SUSE Linux Enterprise Server
sieć Open Enterprise Server 2
serwer pocztowy i pracy grupowej GroupWise
system desktopowy SUSE Linux Enterprise Desktop 10 + OpenOffice.org Novell edyszyn dla Windows i Linux
narzędzia do instalacji: automatyczne i po polskiemu

To wszystko za fri na darmowej, jednostanowiskowej licencji, ale bez opcji wsparcia novellovskiego supportu.

Wrócę jednak do tematu tej recenzji – receptury na CMS, któremu do działania nie potrzeba ani PHP, ani żadnego serwera baz danych. Da się - z wykorzystaniem biblioteki YUI (Yahoo! User Interface Library). Całą rzecz dokładnie opisuje Grzegorz Madajczak w swoim obszernym artykule „Własny CMS na podstawie biblioteki YUI” (str. 16-27). Kupa teorii + tyle samo praktycznych przykładów opisanych i zobrazkowanych. Od razu mówię: nie testowałem jeszcze, ale podczas lektury przez cały czas towarzyszyło mi uczucie pewności, iż to cudo zadziała :)
Ciąg dalszy "Własny CMS bez PHP i MySQL? Takie rzeczy w Linux+"

Wydanie pocztowe Linux+

nospam@example.com (szuman) — Thu, 12 Mar 2009 10:15:44 +0100

Linux+ marzec 2009

Marcowy numer Linux+ zdominowała tematyka pocztowa. Zestawienia, opisy, porównania, analizy, a nawet... instrukcja stworzenia (!) własnego programu pocztowego.

Ogółem sześć kilkustronicowych artykułów traktujących o poczcie elektronicznej. Przeczytałem je wszystkie i przed sporym dylematem stanąłem: nie mogę się zdecydować, który z nich zrecenzować. Najciekawszym z nich wydaje się być „Mały szpieg pocztowy” (Marek Sawerwain, str. 32-37), czyli przepis na ugotowanie w MONO własnego klienta POP3, ale nie testowałem jeszcze w praktyce przepisu. A co będzie, jeśli kogoś „otruję” i ów ktoś będzie mnie później ścigał za to, że za moją namową bezpowrotnie usunął sobie z serwera calutką pocztę? Co prawda autorem poradnika jest gość, który na co dzień zajmuje się tworzeniem oprogramowania dla Windowsa i Linuksa, ale to ni wyklucza, że podczas gotowania kucharz popełni jakiś błąd, który słono będzie kosztował.

„Mały szpieg pocztowy” jest przepisem na program ważący zaledwie 6kb o następującej funkcjonalności:

pobieranie i wyświetlanie wiadomości pocztowych
pobieranie i zapisywanie załączników
kasowanie wybranych wiadomości pocztowych

Na uwagę zasługuje również tekst Grzegorza Madajczaka „Gmail - czy to jeszcze poczta?”. Autor szczegółowo opisuje guglową pocztę; jej funkcje, możliwości i coś, co cholernie przypadło mi do gustu: podaje listę zaawansowanych operatorów służących do precyzyjnego przeszukiwania poczty! Genialne! Będzie trzeba zrobić sobie ściągę :)
Ciąg dalszy "Wydanie pocztowe Linux+"

O bazach danych MySQL w Linux+

nospam@example.com (szuman) — Sat, 07 Feb 2009 12:52:24 +0100

Linux + (Luty 2009)

Lutowy numer Linux+ rozczarował mnie podwójnie:

na płycie nie było żadnej dystrybucji
nie było żadnego ciekawego artykułu zorientowanego na desktop

Przejrzałem spis treści, opakowania z płytką nawet nie odklejałem, rzuciłem gazetę na półkę - niech leży. Będę miał czas, to przejrzę dokładnie.

Tak też się stało; wczoraj przed zaśnięciem chciałem nieco oczy zmęczyć. Sięgnąłem więc po najnowszy Linux+ i zabrałem się do czytania. Lekturę zacząłem od spisu treści; na bazie słów-kluczy, które nie brzmią mi zbyt magicznie, wybrałem dwa artykuły na temat baz danych MySQL.

Pierwszy z artykułów omawia podstawy zarządzania bazami MySQL, drugi natomiast opisuje zagadnienia dla bardziej zaawansowanych bazodanowców.

Do tej pory MySQL był dla mnie wspólnym mianownikiem słów: serwer, skrypt, phpMyAdmin, wydajność... i paru innych. Nigdy specjalnie nie zastanawiałem się, jak to od kuchni może wyglądać. Kiedyś tam na Linuksie instalowałem serwer z MySQL, ale via menedżer pakietów, więc temat poznałem tak dogłębnie, jak dogłębnie można poznać obcego człowieka mijając się z nim na przejściu dla pieszych.

W artykule Sylwestra Zdanowskiego "Podstawy MySQL" (strona 22-27) czekało na mnie kilka smacznych porcji wiedzy na temat, z którym od lat bardzo często się mijam, ale czasu nie mam, by go bliżej poznać lub po prostu mi się nie chce.
Ciąg dalszy "O bazach danych MySQL w Linux+"

Bezpieczeństwo systemów operacyjnych

nospam@example.com (szuman) — Tue, 13 Jan 2009 15:02:20 +0100

Linux + (styczeń 2009)

Oto kolejna recenzja artykułu z Linux+ :) W styczniowym numerze czasopisma najbardziej spodobał mi się artykuł Sylwestra Zdanowskiego pt. "Zapotrzebowanie na antywirusa" (str. 64-68). Autor lekkim językiem obszernie omawia zagadnienia związane z bezpieczeństwem systemów operacyjnych i, co warte odnotowania, systemów nie tylko spod znaku Pingwina. Sylwek opisuje i porównuje zagrożenia dla obydwu os'ów, analizuje, wyciąga wnioski i radzi.

Artykuł zawiera też wiele cennych porad, których zastosowanie przyczyni się do wzrostu bezpieczeństwa danych. Raczej nie ma miejsca na pytania "dlaczego ta?", ponieważ, jak wspomniałem, wszystko jest ładnie omówione i wyjaśnione: jeśli nie bezpośrednio, to z kontekstu. Sam najchętniej przepisałbym ten artykuł (albo zeskanował) i wrzucił w sieć, aby każdy mógł go sobie przeczytać - przede wszystkim osoby mniej obeznane z tajnikami kompjuterowania, ale mające jakie takie pojęcie o temacie, np. wiedzących czym jest partycja, przeglądarka, aktualizacja, usługa systemowa itp.

Tekst "Zapotrzebowanie na antywirusa" omawia aspekty rozprzestrzeniania się wirusów, skalę zagrożenia, wpływ czynnika ludzkiego na bezpieczeństwo systemów i danych. Autor artykułu omówił również dostępne rozwiązania antywirusowe dla Linuksa i nie zapomniał wspomnieć też o ich kosztach.
Ciąg dalszy "Bezpieczeństwo systemów operacyjnych"