Marcin Szumański

Donald Tusk, zapoznawszy się z wynikami sondaży opublikowanych tuż po zamknięciu lokali wyborczych, wedle których to badań Komorowski wygrał z Kaczyńskim 45,7% do 33,2%, powiedział:

- Z wielką ulgą odczytałem te wyniki, bo Bronisław Komorowski ma wyraźnie lepszy wynik, niż ja miałem 5 lat temu, inne jest też doświadczenie Polaków. (...) Wszyscy wiedzą, co to jest PiS, Kaczyński i Komorowski

Oj, wiele bym dał, by móc zobaczyć jego minę na widok nie sondażowych, ale faktycznych wyników pierwszej tury wyborów! Bo wszyscy wiedzą, co to jest PiS, Kaczyński i Komorowski, hie hie. Szkoda, że przed tak marnym wyborem dał się naród postawić. Ani jeden, ani drugi moim zdaniem nie nadaje się na prezydenta, i za żadnym z nich, ani też przeciwko żadnemu z nich, nie głosowałem i głosował nie będę. Najbliżej mi do poglądów Janusza Korwin-Mikkego, ale nie na tyle blisko, abym wziął i w ten wczorajszy, deszczowy dzień miał ochotę zwlec dupsko z łóżka i poczłapać do lokalu wyborczego, którego jakiś KRETYN przeniósł na drugi koniec dzielnicy! Pod nosem jest przychodnia (dawniej tam była urna), urząd pracy (miejsce kilku ostatnich wyborów), przedszkole, to nie: głosowanie w podstawówce, do której bliżej mają ludzie z kilku innych osiedli.

Nie jestem zwolennikiem teorii spiskowych, ale może komuś zależało na tym, aby lokal wyborczy z centrum dużego osiedla, gdzie każdy miałby blisko, przenieść do szkoły obok kościoła - tak, aby każdy idąc na lub wracając z mszy, miał po drodze zagłosować? Nie wiem kto i dlaczego taką decyzję podjął, ale generalnie rzecz biorąc nie wpłynęła ona na mój stosunek do głosowania w pierwszej turze. Byłem skory wrzucić swojego iksa do urny, ale ostateczną decyzję, czy to wogle zrobię, zostawiłem sobie na dzień wyborów.

No i przyszła niedziela: deszcz, wiatr i zimno, a ja w trakcie nadrabiania ponad tygodniowych zaległości w spaniu, ani trochę nie miałem ochoty wstawać. Jeśli nie w niedzielę, to kiedy odeśpię? No i spałem do wieczora, gdzieś do 19:30 :)

Tusk, jak zwykle, przedwcześnie odegrał fanfary, dorzucając zdanie o wiedzy Polaków na temat głównych kandydatów. Będzie się miał z pyszna, jak wstanie i zobaczy prawie remis, nie wiadomo jeszcze ze wskazaniem na kogo :)

Jakie to szczęście, że już jutro kończy się przedwyborczy cyrk zwany kampanią. Jak to dobrze! Później jeszcze tylko dwutygodniowa runda honorowa głównych klaunów programu, którzy wyłonieni zostali brawami podstawionych klakierów, albo przeciwników swoich przeciwników. Po rundzie honorowej finał, drugą turą zwany, podczas którego mnie jednak nie będzie. Zbyt żałosny to cyrk, by oglądać go do końca.

Powtórzę to, co ongiś napisałem: tak źle jeszcze nie było! Liczyłem na Tuska, później chciałem Sikorskiego, ostatecznie postanowiłem poświęcić się; wstrzymać oddech, zamknąć oczy i zagłosować na Komorowskiego – byle tylko przeciw Kaczyńskiemu. Ale przy takim kandydacie, jakiego PO wystawiła, tak się po prostu nie da! Platforma chyba celowo postawiła na takiego, aby tych wyborów nie wygrać! Przecież to, co Bronisław ostatnimi tygodniami odpiernicza, to jest tak żenująco gównianie nieśmieszne, że aby na niego zagłosować, trzeba naprawdę być (każdy sam sobie niech wstawi to, co uważa za słuszne) i to do kwadratu.

Flaki z olejem, w dodatku syntetyczne i bez smaku.

To już nie kwestia poparcia dla PO. To kwestia sprzeciwu przeciw Kaczyńskiemu. NIE dla Kaczyńskiego, a teraz, po skutecznej (anty)kampanii Komorowskiego, również NIE dla niego. Gdyby Kandydat PO miał osobowość Kaczyńskiego... to by babcia dziadkiem była. Z wąsami. Jestem nie tyle rozczarowany kampanią 2010, co srodze wkurzony jej przebiegiem i jej bohaterami. Starałem się, jak mogłem, by swój głos na drugą turę wyborów zachować dla Bronisława, bo przeciw Jarosławowi, ale wymiękłem... Skapitulowałem. Nie chcę pełni władzy dla PO, nie chcę prezydenta Komorowskiego, tak samo jak nigdy nie chciałem, nie chcę i nie zechcę kogokolwiek z PiS.

Źle się dzieje, bardzo źle... Nie ma na kogo głosować. Dobrze, że chociaż w pierwszej turze na karcie wyborczej mogę skreślić swojego kandydata. Może miliony innych wyborców oleje tych dwóch głównych do_bani kandydatów, których się im na siłę wciska i zrobi to samo co ja: zagłosuje na tego samego X i wspólnie przyczyni się do sensacyjnych rozstrzygnięć? Wtedy miałby miejsce cud; do drugiej tury wszedłby ktoś inny, zamiast jednego z kandydatów PO lub PiS.

Może... może ten naród nie jest tak zmanipulowany i głupi i w porę zastanowi się dobrze nad tym, czy „jego” kandydat naprawdę jest „jego”? Żal patrzeć, jak ludzie dają sobie doczepiać sznurki i nie myślą by stawiać opór, gdy ktoś za nie pociąga. Żal obserwować, jak kłamstwo goni kłamstwo, a ludzie jak chorągiewki, raz w te, a raz wewte, nazywają prawdą stwierdzenia i zaprzeczenia...

Im dłużej myślę, tym dłużej się zastanawiam. Im więcej plusów jednego, tym więcej minusów drugiego. Im więcej nie wiem, tym mniej wiem. Kurde! O wyborach prezydenckich 2010 już raz pisałem, konkludując, iż tak źle jeszcze nie było. No, jak piwo kocham, nie mamy sensownego kandydata. Nie ma między kim wybierać. W 2005, żegnając Aleksandra Kwaśniewskiego, wskazywano na brak godnego jego następcy. Czy po pięciu latach zmieniło się coś w kwestii atrakcyjności kandydatów? TAK! Na gorsze...

W roku 2010 przyjdzie wybierać między awanturniczym, rządnym władzy - najlepiej absolutnej - Jarosławem Kaczyńskim, a bezbarwnym, do wkurzenia spokojnym, pozbawionym temperamentu i charyzmy Bronisławem Komorowskim. Do dupy z takimi wyborami! Nie ma kandydata, którego z czystym sumieniem, od serca bym poparł, toteż pozostaje mi głosować „przeciw” temu lub tamtemu. Nie ma „za”! A im dłużej myślę, tym bliżej mi do głosowania na Kaczyńskiego. Im mocniej staram się wyobrazić sobie najbliższych 5 lat z Komorowskim w roli głowy państwa, tym bardziej frustracja mnie trafia. Ja tego gościa nie widzę na czele narodu! Bez polotu, obło i drętwo w przemowach jego - tylko chrupnąć coś na sen i zapić małpką, a jak skończy, niech ktoś obudzi.

Coraz częściej i coraz poważniej zapytowywuję sam się: czy naprawdę jestem przekonany do tego, by swój cenny głos oddać na gościa, który mnie usypia i którego partia chce go wepchnąć przekonana, że naród znowu zagłosuje „przeciwko” PiS? Im częściej powyższą rozkminę w głowie swej załączam, tym silniejszy wewnątrz mnie narasta opór. Coś się broni przed Bronisławem, a do wyborów jeszcze szmat czasu...

A gdybym tak zagłosował na Kaczyńskiego? Nie wiem czy w pierwszej, ale na pewno w drugiej turze? No co by było? Co czuję na tę myśl? He, wesoło mi się robi :) Taa, szmat czasu do wyborów i mój głos nadal jest do wzięcia. Lub do stracenia.

W latach 2005-2007 bardzo znielubilśmy Jarka, no co z resztą on sam ciężko pracował. Dziś Jarosław znów wrócił do gry o jedno z najwygodniejszych, ale i najgorętszych, siedzisk w Polsce. Wygląda na zdeterminowanego; on chce te wybory wygrać, ma świadomość tego, że bardzo korzystny wiatr zza niego wieje i wie, jak ustawić żagielek, aby wypłynąć na swoje. Image zmienił, internet jest cacy, wizerunek też jakby cieplejszy (a przynajmniej zagrzany z zewnątrz). Ale chce wygrać, a jego kontrkandydat istnieje tylko dlatego, że ma za sobą partię. Bez PO - nie oszukujmy się - Bronek w wyborach prezydenckich nie miałby większych szans.

Jedną z głównych zalet prezydentury Jarosława Kaczyńskiego byłaby równowaga. Przyznam się szczerze, że nie podoba mi się pomysł całkowitego zdominowania przez PO machiny ustawodawczej. W tym kontekście najchętniej na stanowisku prezydenta widziałbym kogoś z lewicy, ale że gra toczyć się będzie między Bronisławem a Jarosławem... Mawiano, że Lech Kaczyński był hamulcowym, na niego też zwalano winę za nierealizowanie obietnic wyborczych przez PO. Znając styl Jarka, on jeszcze chętniej dokuczałby rządowi, ale z drugiej strony nie bałby się postawić. Pamiętacie, jak głośno było o tym, że Tusk chce internet cenzurować? Ja pamiętam. A wiecie, że wielu prorządowych internautów w panice sporządzało i podpisywało list do Lecha Kaczyńskiego z prośbą o zawetowanie ustawy o rejestrze stron zakazanych? Ja to widziałem (może nawet coś podpisałem? ;)) i doskonale pamiętam. Okazało się wtedy, że społeczność internetowa właśnie w prezydencie Kaczyńskim widziała ostatnią deskę ratunku. Dla Tuska i reszty byłoby to nie do strawienia, gdyby doszło to sytuacji, w której elektorat PO prosi tego najgorszego o taką pomoc. Prezydent Jarek mógłby być takim samym kołem ratunkowym, po które w krytycznym momencie można sięgnąć i chronić swoje interesy przed zapędami rządu Platformy. Bronek prezydentem = hulaj PO, weta nie ma.

Wybory prezydenckie 2010 przejdą do historii jako te, w których naród Polski musiał wybierać między dwoma fatalnymi kandydatami. Najgorsze jest to, że to właśnie tych dwóch najgorszych kandydatów ma największe szanse na zwycięstwo. Zamiast głosować na polityka z jajem, charyzmą, wizją, autorytetem, świetnym wizerunkiem, opinią, aparycją, polotem i własnym pomysłem na prezydenturę, przyjdzie nam wybierać między psujem i awanturnikiem, a politykiem cichym, układnym i niewyrazistym jak cukier w wodzie.

Ciesząca się wciąż bardzo dużym poparciem Platforma Obywatelska wciska na siłę kandydata, który w normalnej sytuacji nie miałby większych szans na wygraną. Sytuacja jednak nie jest normalna, bowiem ów blady kandydat jest najbliżej prezydentury. Jego największymi atutami są cechy, których brak głównemu kontrkandydatowi. Mowa o spokoju, opanowaniu, kulturze wypowiedzi i spokojnym, ugodowym stylu uprawiania polityki. Takiego prezydenta będziemy mieli, bo na takiego zagłosujemy ze strachu, że stanie się nieszczęście na miarę tego z 2005, kiedy to Kaczyńscy przejęli władzę. PiS w rządzie + partyjny prezydent. Z resztą nie ma co do tego wracać, bo „Nie będę premierem, jeśli brat będzie prezydentem” i obłęd budowy IV RP wszyscy znamy.

Po niespełna pięciu latach ponownie Polska pójdzie do urn, by po demokratycznemu wybrać swojego prezydenta. Zamiast wyłaniać męża stanu z prawdziwego zdarzenia, znów, jak przed trzema laty, przyjdzie głosować „przeciw”. Bronisław Komorowski nie jest kandydatem, na jakiego chciałbym zagłosować, ale będę musiał nań głos swój oddać, bowiem chroń Boże Polskę przed Kaczyńskim! Nie chcę Jarosława u władzy; popisy jego politycznego kunsztu miałem okazję w pełnej krasie obserwować przez ostatnie lata. Widziałem, przeżywałem i dziś mówię stanowcze NIE! Nigdy więcej Jarosława Kaczyńskiego u władzy. Nawet PiS pod jego dowództwem marnie przędzie, a przecież nikt mu w rządzeniu partią nie śmie przeszkadzać.

To niedobrze, jeśli los kraju spoczywa w rękach jednej partii. Czym to grozi, widzieliśmy w latach 2005-2007. Obecny rząd zupełnie inny styl preferuje; jest niesamowity spokój, cholerna stabilność i kultura, ale mimo wszystko wolałbym w fotelu prezydenta widzieć człowieka nie spowinowaconego z partią rządzącą, nawet tą najlepszą. Po prostu: dla równowagi i pewności, że ktoś komuś będzie patrzył na ręce pragnę prezydenta spoza rządzącej frakcji, z jednym małym "ale": nie może nim być Jarosław Kaczyński, bo w przypadku jego prezydentury bardziej od patrzenia na ręce spodziewam się podkładania nóg, a nie o to przecież chodzi. Wspólnie trzeba budować, a nie przeszkadzać sobie i niszczyć. Dlatego zamierzam głosować przeciwko Kaczyńskiemu. Dość wstydu, awantur, niesmaku, żenady, haków i ciosów poniżej pasa.

Fakt jest smutny: w 2010 roku nie mamy porządnego kandydata z szansami na wygraną. Jest paru łebków z sensem gadających, którym przy normalnych wyborach bliżej bym się przyjrzał, ale stanowią oni jedynie blade tło dla dwóch kiepskich kandydatur, między którymi rozegra się czerwcowa batalia. Wzdychający o spuściźnie po bliźniaku, żałobie i tragedii, którą trzeba wyjaśnić (teorie spiskowe były, są i będą, trzeba więc umiejętnie korzystać) Jarosław Kaczyński kontra Bronisław Komorowski - kandydat partii rządzącej, której wszystkie najlepsze cechy (kultura, spokój, opanowanie itd) on sam uosabia. Kogo wybierze Polska? Na kogo zagłosują Polacy? Czy może raczej: przeciw komu?