Marcin Szumański

Był to młody jeleń: duży jak dorosły, ale swym około 20-to centymetrowym porożem poszpanować jeszcze nie mógł ;) Leżał sobie w tej trawie nieruchomo, głowę odwróconą miał za siebie i na trupa nie wyglądał tylko dzięki temu, że łeb trzymał wysoko. Sprawiał wrażenie chorego: jedyną jego reakcją na nasze głosy i bliskość były powolne ruchy gałek ocznych. Nie podchodziliśmy do niego zbyt blisko (1,5 metra), bo to jednak dzikie zwierzę i cholera jedna wie, czy jakiejś wścieklizny bydlę nie nosi. Podszedłem go od strony pola i zauważyłem, że w rogach ma zaplątany lniany sznurek. Pytanie: skąd się ten sznurek tam wziął?

Potrzebny był telefon, by zadzwonić po kogoś, kto się tym rogaczem zajmie. Nie wiadomo w końcu, czy to wściekłe, czy może w jakieś wnyki złapane... Komórki zostawiliśmy w domu.... Bez pośpiechu wracaliśmy, by dać mu czas: jeśli jest chory i potrzebuje pomocy, to będzie tam bez względu na to, czy wrócimy do niego za kwadrans, godzinę czy też dwie. A jeśli jest zdrów, to może sobie pójdzie.
Po domowej naradzie z rodzicami ułożyliśmy następujący plan: we dwoje wrócimy do jelenia i jeśli ten tam będzie, to dzwonimy po pomoc. Wróciliśmy więc do naszego rogatego znaleziska, a ono na nas czekało. W nieco zmienionej pozie, co prawda, bo z łbem skierowanym w inną stronę, ale czekało - dokładnie w tym samym miejscu. Pstryknęliśmy mu trzy fotki i wróciliśmy do domu, by wezwać pomoc.

No właśnie: pomoc... Miło brzmi i zalatuje ulgą, ale co się pod tym magicznym słowem kryje? Straż pożarna, pogotowie, policja, sołtys, nadleśnictwo, pogotowie weterynaryjne, CBA?

W czasie, kiedy moja z matką swoją, a moją teściową, rozkminiały, gdzie najlepiej dzwonić, ja googlowałem w poszukiwaniu opłacanych przez państwo służb weterynaryjnych. Gdzieś kiedyś coś mi się obiło o uszy o pogotowiu weterynaryjnym działającym przy jednej z jednostek samorządowych, ale nie znalazłem tego ani na stronach powiatu, ani gminy, ani miasta. Znalazłem za to namiary na inspektorów weterynaryjnych, ale po pobieżnej lekturze statusu ich działalności wywnioskowałem, że oni są od oceny czystości masarni, a nie od leczenia dzikiej zwierzyny.
Moje, zatroskane losem jelenia, kochanie wzięło się za telefoniczne szukanie jelenia, który za free pomoże temu naszemu.

• W straży gminnej nikt nie odbieraÅ‚ - irytacja.
• 997, streszczenie sprawy i proÅ›ba o jakÄ…Å› sugestiÄ™ - zjebka, że to nie ich dziaÅ‚ka i żeby dzwonić do nadleÅ›nictwa.

Właśnie o drugą część policyjnej odpowiedzi nam chodziło (pierwszą mogli sobie darować...). Jednak w nadleśnictwie podobnie jak w Straży Gminnej, nikt nie odbierał. Nagle teściowa sobie przypomniała, że ma jakiegoś znajomego leśnika i on będzie wiedział, co w tej sytuacji począć. Pomysł niegłupi: teściowa przejęła więc słuchawkę, załatwiła numer do pana Marka, zadzwoniła doń i pogadała. Gość doradził, żeby do rana dać jeleniowi spokój. Jeśli nazajutrz zwierz nadal tam będzie, to wtedy można pomyśleć o ratowaniu go.

Gdy sprawa jelenia zaczynała nabierać barwy sprawy zamkniętej (przynajmniej czasowo), teściowie zapragnęli zobaczyć rogacza na własne oczy. Spoko, idziemy! Wyszło nas czworo, a dotarło troje: moja wróciła pilnować psa, który znalazł jakiś patent na uciekanie (patent już zneutralizowany ;)) i biegał za nami. Szliśmy skrótem przez jakieś chaszcze, a te nieco spowolniły teściową i ta na miejsce dotarła z niewielkim opóźnieniem.
Jeleń nadal leżał przy tym drzewie, ale już nie w tym samym miejscu. Przesunął się o jakiś metr od dotychczasowego legowiska i dzięki temu w prosty sposób dowiedzieliśmy się, co mu dolega. Tylną łapę miał zranioną tuż nad kolanem. Rana była spora, już zaschnięta i wyglądała na 2-3 dniową. Teścia również zaintrygował sznurek w rogach i chciał się temu przyjrzeć z bliska. Zrobił krok w kierunku jelenia i nachyliwszy się z wyciągniętą ręką spłoszył zwierzaka. Jeleń rzucił się do ucieczki i wtedy zobaczyliśmy, że jego obrażenia, to nie tylko widoczne skaleczenie, czy nawet złamanie.. Zwierzę, czołgając się, tylną łapę ciągnęło za sobą, a ta była wykręcona o ponad 90' i trzymała się jedynie na skórze. Była wyrwana ze stawu biodrowego. Jeleń przeczołgał się nie więcej, niż 2 metry i padł. Żył, ale widać było, że jest skrajnie wycieńczony. Zostawiliśmy go tam w spokoju.

Nazajutrz poszedłem do niego, już go tam nie było. Z miejsca, w którym leżał, prowadził ślad w głąb łąki. Jeleń pewnie zdołał uciec, choć niewykluczone, że jakaś warcząca bestia z wielkimi zębiskami sama go tam zawlokła i zjadła.

Obrażenia łapy jelenia wskazywały na potrącenie przez samochód, ale... skąd ten sznurek?

Update wpisu
Jak słusznie zauważyła Marta w swoim komentarzu, bohaterem tego wpisu nie jest żaden jeleń, ale kozioł sarny. Jeleń to jeleń (jeleń + łania), zaś sarna to sarna (kozioł i koza) - teraz już wiem :)